[FIC] Good Love

posted on 01 Jul 2016 16:35 by femodos in ShortFic directory Fiction, Diary

Good Love

 

“ฮยองงงงงงงงง” เสียงหวานมีเส่นห์ เสียงที่ไม่ต้องหันไปมอง คิมฮีชอลก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร คนที่เป็นเมนเสียงหลัก 1 ใน KRY ตัวเล็กๆที่ทำอาหารเก่งที่สุดในบ้าน

 

“มีอะไรรึเปล่ารยออุคกี้” ฮีชอลล่ะสายตาจากเครื่องคอมตรงหน้า หันมามองไอ้เด็กรุ่นน้องที่ เห็นแล้วก็ยังอดขำไม่ได้ รยออุคคนดีที่โดนเค้าล่ะอีทึก แกล้งวันที่แฟนมีตที่มาเก๊า ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มหวานที่ติดจะดูสนุกแบบแปลกๆ

 

รยออุคกับคยูฮยอน...

คู่คั่นเวลาระหว่างที่ไอ้พวกนั้นเข้ากรมสินะ น่าสนุกดีเหมือนกัน

 

แค่คิดก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ สงสัยเรื่องนี้จะต้องปรึกษาอีทึกหน่อยแล้ว ไหนๆก็จะไปคอนที่แม๊กซิโกอีกไม่กี่วันข้างหน้า “ว่าไง เรียกเสียงดังนี้มีอะไรห้ะ” คนตัวสูงกว่าหัวเราะเล็กน้อยทั้งที่ปากพูดแบบเอ็นดู แต่ในสมองกลับมีเรื่องราวอยากแกล้งเต็มไปหมด

 

“เอ่อ...” เด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าเริ่มไม่แน่ใจว่าพี่ชายหน้าสวยตรงหน้านี่คิดอะไรพิเรนท์รึเปล่า “พี่อีทึกให้มาบอกว่า วันนี้จะออกไปข้างนอกรึเปล่า”

 

คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะตอบกลับไปแล้วสนใจคอมตรงหน้าอย่างเดิม “ไม่ไปอ่ะ ขี้เกียจ”

 

รยออุคอยากจะเอ่ยปากพูดต่อ แต่ก็ต้องเงียบลงเมื่อรู้สึกถึงว่ามีใครบ้างคนมาอยู่ข้างหลังแล้ว สงสัย...จะหมดหน้าที่แล้วล่ะ เด็กหนุ่มหันกลับมามอง สบตากับลีดเดอร์รุ่นพี่ แวบหนึ่งก็เห็นเหมือนดวงตาไหววูบจากพี่ชายตรงหน้า แวบเดียวก่อนที่จะเปลี่ยนกลับมาเป็นรอยยิ้มอย่างเดิม

 

“ไม่เป็นไรหรอกอุคกี้ จริงๆวันนี้ฮยองก็ไม่ว่างเหมือนกัน”

 

The sun is setting, the sunset grows thicker

Our time, the good times are a quick moment

Let’s not miss anything, hey hey hey

 

ใบหน้าหวานกดคลิกเลื่อนดูนู่นนี่นั่น แฟนไซต์ต่างๆ ก่อนจะเปิดแท๊บหน้าสุดท้ายขึ้นมา

160528 Super Camp in Macau 太陽的後裔 83LINE

มือเรียวค่อยๆกดเปิดคลิปนั้นให้มันเล่น ก่อนที่ใบหน้าสวยที่เคยเบื่อหน่ายจะยิ้มกว้างอย่างที่ไม่ค่อยมีคนเห็น

ตอนนั้น จำได้ว่าไม่ได้คิดจะตบแรงอะไรขนาดนั้น จะว่าไปก็ตกใจเหมือนกันนะ คนตัวเล็กนั่งดูอยู่คนเดียวเงียบๆในห้อง เสียงหัวเราะดังลอดออกมาเป็นพักๆ

 

 

คิมฮีชอลก็ยังเป็นคิมฮีชอล วันหยุดที่ทุกคนควรจะได้พักไปเที่ยว เหมือนที่คนอื่นๆไป

ไปหาคนอื่นที่อยู่ในกรม ไปให้กำลังใจ ไปพูดคุย แต่คิมฮีชอลก็คือคิมฮีชอล คนที่ไม่อยากออกไปไหนกับใคร คนที่มักใช้เวลาว่างของตัวเองคลุกอยู่กับเจ้าแมวบ้าและเครื่องคิมตรงหน้า

 

ดวงตาคู่สวยล่ะสายตาจากรีพอตคอนในคอม หันกลับมามองนาฬิกาข้างฝาและ..สลับกับปฏิทินที่โต๊ะ

แสงสว่างจากจอคอมทำให้ห้องที่ค่อนข้างมืดมีแสงสลัวพอมองเห็น

 

..เห็นวงกลมสีแดงที่ล้อมไว้ที่ตัวเลข 1..

 

21.00 น.

 

ใกล้จะหมดวันแล้วสินะ เหลืออีกแค่ 3 ชั่วโมง

“เอาไงดีนะ คิมฮีชอล”

คิดได้แค่นั้นคนตัวเล็กก็นั่งนิ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นจากโต๊ะคอม คว้าผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

ไม่นานนักร่างเพรียวก็ออกมาในชุดเสื้อคอกลมสีขาว กางเกงลำลองตัวโปรดสีแดงสด ตามสไตล์ มือเรียวเช็ดผมไปด้วยอย่างไม่รีบร้อน แต่ถึงอย่างนั้นนัยน์ตาคู่สวยก็ยังแฝงไปด้วยลังเล

 

 

จะไปดีหรือไม่ไปดีนะ..?

 

 

ติ๊ง..

 

 

เสียงไลน์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ

 

 

คิมฮีชอลรู้ดีว่าเป็นข้อความจากใคร นิ้วเรียวเลื่อนเปิดอ่านช้าๆ ไม่มีรูปภาพ ไม่มีข้อความ มีแต่เพลง..Good Love..

 

 

“ไอ้บ้านี่!”

 

ทำไมชอบมายั่วให้โมโหนักนะ

 

“เฮ้อ...” ถ้าไปจะโดนว่าอะไรรึเปล่านะ แต่เอาเถอะคงไม่มีอะไรเท่าที่มาเก๊าแล้วล่ะนะ

 

Don’t think too much, erase everything but us

Even the air is overflowing with a golden light

That’s like the color of your skin baby

 

 

มือเรียวทำท่าจะกดออดหน้าประตู ก่อนผละออกมายืนเว้นระยะห่าง ใบหน้าสวยแต้มสีแดงระเรื่อหน่อยๆ ก่อนพ่นลมหายใจออกด้วยความหงุดหงิด

 

“เอาว่ะ”

 

มือเรียวบิดลูกบิดก่อนจะเปิดประตูเข้าไป แสงสว่างจากภายในทำให้สายตาพล่าไปเล็กน้อย นี่ไอ้เป็ดมันกลัวความมืดขนาดนี้เลยรึไงนะ เท้าเรียวก้าวฉับๆเข้าไปทันที โยไม่ฟังเสียงอนุญาต เพราะไอ้คนอนญาตมันน่าจะอาบน้ำอยู่ในห้อง ถึงไม่รู้เรื่องว่ามีคนเข้ามาในบ้านแล้ว

 

คิมฮีชอลเดินเข้าไปปิดไฟทีละดวง ทีละดวง ก่อนกลับมานั่งที่โต๊ะรับแขก หยิบเค้กก้อนไม่เล็กไม่ใหญ่ออกมาจัด พลางนั่งรอไอ้เจ้าของบ้านที่คงอีกสักพักล่ะถึงจะอาบน้ำเสร็จ

 

I need to fly girl, Fly girl

Let’s get higher, Higher & Higher

By my side, ma girl ma girl, there’s a happy you

 

Uh Oh Girl, Can you hear me now?

 

เสียงร้องเพลงยังดังไม่ขาดสาย พอๆกับเพลงที่ไอ้ตาแก่งี่เง่านี่เปิดไว้นอกห้อง Good Love

ไม่รู้นึกไงถึงมาฟังเพลงนี้นะ ไม่ใช่แนวเพลงแบบที่ชอบสักหน่อย คิมฮีชอลแอบแปลกใจไม่ได้ ถ้าเป็นเค้าคงจะเปิดแนวนี้มากกว่าอีก อย่างอีทึกนะชอบฟังแต่เพลง ซึ้งๆเพราะๆ ต่างกันราวฟ้ากับเหว

 

แต่ก็ดีเปิดแบบนี้ค่อยน่าฟังหน่อย

 

The Good Love, Baby this night is ours

Let’s float to the end of space

I want you, Baby love is burning up

Wake up my heart, my body

 

ใบหน้าสวยค่อยๆแดงระเรือ เมื่อได้ตั้งใจฟังเพลงอย่างจริงจัง  ใครบอกกันว่าซุเปอร์จูเนียร์ไม่ใช่แนวเพลงอีโรติก

This night won’t last forever

But you know we’re going back to the same place, hey hey hey

I’ll smoothly hold you girl and melt you like butter

You shine, it’s all over my hands

 

Don’t think too much, erase everything but us

Love turns even silence into a melody

That’s like the tickling sound of your breath baby

 

“คิดอะไรอยู่” เสียงทุ้มเรียกสติคนที่กำลังนั่งเหม่อให้สะดุ้ง ก่อนจะหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม ฮีชอลหันมองคนที่มากอดอยู่ด้านหลังก่อนจะยิ่งทวีความแดงบนใบหน้า

 

“อะ ไอ้บ้า! ทำไมไม่แต่งตัวให้ดีห๊ะ!!” ร่างเพรียวรีบดันตัวออกห่าง ตวาดคนเจ้าเล่ห์อย่างรู้ทัน ไอ้หน้าซื่อๆยิ้มหวานๆบนเวทีนะ ตัวจริงมันไม่ใช่เลย!! มาดูปาร์คจองซูตอนนี้สิ

 

เอ๊ะอะก็ถอดเสื้อ เอ๊กอะก็โชว์กล้าม ไม่รู้ตั้งแต่กลับจากกรมมันไปกินอะไรผิดสำแดงเข้า

แล้วความเจ้าเล่ห์ เอาแต่ใจ วางแผนก็เริ่มทวีคูณขึ้น แฟนๆอาจจะไม่รู้ น้องๆในวงอาจจะไม่รู้แต่มีหรือที่คนอย่างคิมฮีชอลจะไม่รู้ ก็ไอ้หมอนี่มันมักจะมาเจ้าเล่ห์กับเค้านะสิ

 

ไอ้นางฟ้า เทพบุตรคนดี มันหายไปไหนวะ ???

 

แล้วไหนจะเพลงที่จงใจเปิดนี่อีก สาบานต่อหน้าฮีบอมมี่เลยก็ได้ว่าปาร์คจองซูไมได้คิดตามเพลง!

 

“นึกว่าจะไม่มีซะอีก วันเกิดแฟนทั้งที นึกว่าจะต้องอยู่คนเดียวทั้งวัน” ปาร์คจองซูหัวเราะกับท่าทางลุกลี้ลุกลนของคนตัวเล็ก แต่ก็อดพูดจิกๆกัดๆหน่อยไม่ได้

 

รู้ทั้งรู้ว่าคิมฮีชอลนะหรอจะลืมวันเกิดปาร์คจองซู...ไม่มีทางซะล่ะ

 

แต่ก็นะ..ขอแกล้งหน่อยล่ะกัน

 

“กะ..ก็มาแล้วนี่ไง!” เสียงหวานเบาลงกว่าเดิมเล็กน้อย “ก็ใครกันล่ะ..บอกว่าไม่ต้องมาวุ่นวายอีกตั้งแต่กลับจากมาเก๊านะ” คิมฮีชอลเถียงกลับ ถ้าไม่ใช่เพราะอีทึกบอกว่าที่ทำที่มาเก๊ามันมากเกินไป มีหรือคนอย่างคิมฮีชอลจะตีตัวออกห่าง ไปกินเหล้า กินข้าวกับคนอื่นตลอดเวลาที่ผ่านมาแบบนั้น

 

ก็ไอ้บ้าตรงหน้านี่ไม่ใช่หรอที่ทำไล่เค้าเอง

 

ใบหน้าสวยหลุบต่ำลง จนคนที่แกล้งต้องลอบอมยิ้มแล้วเดินมากอดข้างหลัง แผ่นหลังเล็กปะทะกับอกกว้างมีเพียงเสื้อยืดสีขาวบางๆกันเท่านั้น ไออุ่นจากตัวคนหนากว่าทำให้ใบหน้าสวยยิ้มขึ้นสีแดงระเรือ

 

“ก็ไม่อยากให้นายทำตัวน่ารักให้คนอื่นเห็นนี่นา” ริมฝีปากอิ่มกระซิบบอกข้างหู เป่าลมอุ่นๆให้ต้องรู้สึกเสียวไปทั้งตัว “อีกอย่าง..ก็นายทำแบบนั้นมันยิ่ง...”

 

“ยะ..ยิ่งอะไร”

 

“ยิ่งทำให้ชั้นอยากจะดึงเข้ามากอด...กอด..ให้หยุดร้องไห้ไง” สิ้นเสียงร่างโปร่ง ริมฝีปากบางก็ถูกปิดลง ไร้คำพูดต่อปากต่อคำ มีเพียงมือเรียวที่หันโอบรอบคอของอีกคนไว้พยุงตัว

 

“บะ..บ้า  ไม่ได้ร้องไห้สักหน่อย!” ฮีชอลพูดเสียงห้วนนิดๆเพื่อกลบเกลื่อนความอาย ก้มหน้าหนีเข้าไปอีก พยายามฝืนตัวเองให้หุบยิ้มมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

“แต่ชั้นรู้สึกเหมือนนายจะร้องไห้จริงๆเลยนะ”  อีทึกหยุดคำพูดไว้แค่นั้นก่อนจะเชยคางของคนที่ก้มหลบอยู่ขึ้นมาเผชิญหน้า แล้วสายตาคมก็สะกดให้ดวงตาสวยไม่สามารถละไปไหนได้เช่นกัน

 

“ขอบคุณนะ...ที่มา” พูดจบร่างสูงก็โน้มหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าที่น่าหลงไหลทีละน้อย แล้วร่างบางที่ยืนเหมือนถูกสะกดอยู่ก็ค่อยๆหลับตาลงอย่างช้าๆ แล้วจูบลงไปบนกลีบปากบางนุ่มที่เผยอน้อยๆเหมือนจะเชื้อเชิญเค้าอย่างไม่ได้รู้ตัว

 

“อืมม….อะ..อืม…” เสียงหวานครางอย่างหลงไหลในรสสัมผัสดังขึ้นแผ่วเบาจากปากของร่างเพรียว ร่างสูงเลื่อนไล้มือทั้งสองบีบเค้นไปตามแผ่นหลังเนียนของฮีชอลผ่านผ้าลื่นเนื้อบางเบาอย่างหลงไหล ตั้งแต่ที่กลับมาจากมาเก๊า ฮีชอลก็แทบไม่ได้อยู่บ้านเลย ออกไปข้างนอก ไปกับคนนั้นคนนี้ตลอดเวลา ยิ่งทำให้อีทึก อยากที่จะสัมผัสไปทุกสัดส่วนของร่างบาง อยากเป็นเจ้าของร่างกายที่งดงามนี้

 

มือทั้งสองเริ่มลากต่ำลงอย่างห้ามใจตัวเองไม่ได้ แล้วสะโพกอวบอิ่มเรื่อยลงไปถึงบั้นท้ายก็ถูกมือทั้งสองข้างครอบครองก่อนเลื่อนไล้ขยุ้มไปมา

 

 “อื้อออออ…”…ร่างบางร้องประท้วงพร้อมผลักร่างโปร่งออกนิดๆ  

 

ใครจะยอมง่ายๆกันล่ะ

 

ซึ่งอีทึกก็ยอมถอนริมฝีปากออกแต่โดยดี ก่อนมองใบหน้าแดงของคนที่ก้มหอบด้วยความเหนื่อย

แล้วยื่นหน้าไปกระซิบเสียงอ้อนวอนอย่างแผ่วเบาที่หู

“ขอได้มั้ย..” สิ้นเสียงร่างสูงก็ขมเม้มที่ใบหูก่อนเลื่อนริมฝีปากมาจูบลงที่หลังใบหูมือข้างหนึ่งลูบผมนุ่ม

 

ไหนนนนนนนนนนน ไหนใครบอกว่าอีทึกมันไม่กล้า!!

แล้วที่เป็นตอนนี้คืออะไร

 

แต่ก็นะ...

 

“สุขสันต์วันเกิดนะตาแก่” ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มหวาน ก่อนเป็นฝ่ายจูบเบาๆที่ปากอิ่มเป็นคำตอบ และผละออกช้าๆ
“อยู่เป็นปาร์คจองซู เป็นยูชีจินของคิมฮีชอลคนนี้ตลอดไปนะ”

 

อีทึกฉีกยิ้มกว้างดันตัวฮีชอลลงไปนอนราบกับโซฟาที่โต๊ะรับแขก  

ริมฝีปากกดลงบนริมฝีปากบางของฮีชอลอีกครั้ง….พร้อมกับสอดขาข้างหนึ่งเข้าไปที่หว่างขาของร่างบาง……

 

Hey everybody, you want tonight to be the darkest night

Because you shine brighter when it’s dark girl

Scatter that light everywhere, even into my eyes

 

Not everything can go our way

But we will overcome

It overflows, it pulls in, it touches the moon

 

Uh Oh Girl, Can you hear me now?

 

ค่ำคืนนี้คงอีกยาวไกล

แต่ฮีชอลคงได้ยินใช่มั้ย ว่าปาร์คจองซูคนนี้เรียกชื่อใครตลอดมา…

..และคนเรียกไปอีกทั้งคืน...และ..ตลอดไป

 

“สุขสันต์วันเกิด My Teukkii......แล้วก็....รักนะ...”