A reason for soulmate A deeper meaning

3rd Anniversery

ความรู้สึกดีๆสำหรับช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมา

081106

ถ้าย้อนเวลากลับไปเมื่อ 3 ปีที่แล้วก็คงได้เห็นชีวิตของ 12 ชีวิตที่ยืนเต้นอยู่บนเวทีอย่างมีความสุข ครบ 3 ปีแล้วสินะ...สามปีสำหรับการอยู่เคียงข้างพวกนายมาแบบนี้

อาจจะไม่มีอะไรที่อยากจะบอกมาก...เพราะพูดไม่ถูก

แต่ก็อยากจะบอกว่า “ขอบคุณซุปเปอร์จูเนียร์” ที่ทำให้เราได้มีรอยยิ้มจนถึงวันนี้
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง....ขอบคุณจริงๆค่ะ ^^

ปาร์คจองซู : วันนี้คงมีความสำคัญสำหรับลีดเดอร์อย่างนายมาก...อาจจะไม่ค่อยได้สนใจนายเท่าคิมฮี แต่ก็เชื่อได้ว่าสนใจไม่น้อยไปกว่าคนอื่นๆ รู้มั้ยว่าชอบเวลานายยิ้มมากกว่า...เชื่อว่าจองซูคือผู้ชายที่เข้มแข็ง และเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป “ขอให้ความฝันเป็นจริงนะ...จองซู”

ฮันเกิง : อืม...สำหรับนายเองก็นะ เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้ก็ขอให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดูแลตัวเองได้ สิ่งที่ทำอาจจะต่างไปจากคนอื่น...แต่ก็คือความจริง ทำอย่างที่ใจต้องการก็แล้วกันอยู่เคียงข้างทุกคนล่ะ “เพราะว่าต่างจากคนอื่น...พยายามมากๆนะ ฮันเกิง”

คังอิน : หมีน้อย...ที่ตัวไม่น้อยตาม ^^ ได้เห็นทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะและน้ำตาของนายมาเยอะ...”ยืนหยัดต่อไปนะ...คิมยองอุน” ความฝัน...จะเป็นจริงถ้าล้มแล้วลุก

ชินดงฮี : เปลี่ยนไปมาก...รึเปล่าคนคนนี้? แต่ก็นะ...นายเป็นคนที่นิสัยดีมากๆ มากถึงมากที่สุด เป็นน้องที่น่ารักของพี่ เป็นพี่ที่ดูแลน้อง >_< “จะคอยสนับสนุนตลอดไปนะ ดงฮี~”

คิมจงอุน : จงอุนอา...จงอุน~ ที่ผ่านมามีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่ทุกครั้งที่ได้ยินจงอุนร้องเพลงรู้สึกว่า...นายมีพลังในตัวของตัวเอง “อะไรที่เลวร้ายก็ลืมไปเถอะนะ...ชอบเวลาจงอุนร้องเพลงมากๆรู้มั้ย?” ^^

ทงเฮ : ปลาน้อยทงเฮ...ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฮีชอล...นายเข้มแข็งมากกว่าที่หลายคนคิด นายไม่ชอบร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นๆ...เพราะว่าทงเฮบอบบางและอ่อนโยน ปอนด์ชอบดวงตาเศร้าๆของนาย...เรารักเสียงของนายไม่แพ้ใคร “มีความสุขมากๆนะ ทงไห่!”

อึนฮยอก : อึนฮยอกแจ...ชื่อไหนดีน้า?  ฮ่าๆ บ้างทีก็เคยแอบคิดว่าทำไมถึงได้สนใจมากกว่าคนอื่นๆ...คงเพราะว่าฮยอกจี้น่ารักล่ะมั้ง? เป็นน้องที่โดนเพื่อน + พี่ แกล้งบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยโกรธ แถมยังเซนทซิทีฟมากๆด้วย ฮยอกแจผู้น่ารัก...และรักสมาชิกในวงทุกคน “ปอนด์ก็รักฮยอกแจนะ...^^”

ซีวอน : ฮ่าๆ สำหรับคนนี้...ไม่มีอะไรจะพูด = =! “เลิกเกาะฮีชอลได้แล้ววว เจ้าสิงโต..ไม่ใช่เด็กแล้วนะ!”

ซองมิน : เปลี่ยนไปมากเหมือนกันนะนายคนนี้...แอบแมนกว่าเก่ามากเลยแหะ!  แต่ก็ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมาที่ทำตัวเป็นน้องที่น่ารัก! น่าแกล้ง!! “ไฟท์ติ้ง!”

คิบอม : หนุ่มตี๋แก้มบวม...”เมื่อไหร่จะกลับมาดูแลคิมฮีซะทีคะ? ฮ่าๆ มีคนคิดถึงมากรู้มั้ย?”

รยออุค : รยออุคคนดี~ ถึงจะไม่ใช่น้องเล็กที่สุด...แต่รยออุคก็น่ารักที่สุดนะ รยออุคทำให้เพื่อนปอนด์บ้างคนแทบเป็นบ้าเพราะคิดถึง ห่วง และ หวง! ฮ่าๆ “รีบๆกลับมาร้องเพลงให้ฟังล่ะ..อุควดี~”

โจคยู : หมาป่า...ที่ใครหลายคนชอบเรียก ^^ น้อง...ตอนนี้คงโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว  คงมีความคิดที่มากขึ้น...และหล่อขึ้นด้วย? น้องผ่านอะไรหลายๆอย่างมาเยอะ ยังไงก็ “ลืมเรื่องน่ากลัวไปนะ...แล้วก็เป็นน้องที่น่ารักของทุกคนตลอดไปล่ะ! โจคยู”

 
คนสุดท้ายที่ไม่ได้เอ่ย...เพราะว่ามันจะยาวมากกกกกกกกก (ค่อนข้างลำเอียง - -)
ขอเอาความรู้สึกดีๆต่อฮีจากสวนดอกไม้มาลงที่นี่เลยล่ะกัน ^^

วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่สำคัญสำหรับเรา....วันที่ได้เรียกตัวเองว่าเป็นกลีบดอกไม้ครั้งแรก
3 ปีเช่นกันสำหรับการติดตามดอกไม้ “ฮีชอล” สามปีแล้วนะ...เร็วไปมั้ย? ถ้าจะเอ่ยคำนี้ ฮ่าๆ ไม่หรอก...มันไม่ได้เร็วเลยสักนิดแต่เวลามันผ่านไปไวต่างหาก (ต่างกันตรงไหน?)

จวบจนวันนี้ที่ปอนด์ได้เขียน..081106 ก็ถือว่าวันนี้ปอนด์รู้จักฮีครบสามปีพอดี ถ้าไม่นับเวลาก่อนหน้านั้นที่พยายามสืบอยู่นานว่าคนหน้าหวานคนนี้คือใคร ก็ 3 ปีแล้วกับการได้อยู่กับฮีชอลในแบบอย่างนี้
จากวันแรกที่ปอนด์ได้เจอ...ต้องบอกว่าขอบคุณเพื่อนที่เอาข่าวมาเสนอเพราะว่าชอบค่ายเอสเอ็มเป็นทุน ตอนนั้นจำได้ว่าตัวเองยังบ้าฝั่งญี่ปุ่นอยู่เลย แต่วันนึง...ก็หายไปและตอนนั้นก็มึนมากว่าเอ๊ะ..เกิดอะไรขึ้นกับวงที่เราชอบ แล้วก็ได้เจอฮีชอล...

จำได้ว่าที่เห็นรูปครั้งแรกตอนแสดง Banolim 2 เห็นแล้วแบบ...คนอะไรสวยได้ขนาดนี้ เพราะเดิมทีปอนด์เป็นคนชอบคนหน้าหวานอยู่แล้วก็เลยตามติดคนนี้ตลอด จนในที่สุดก็ได้เห็นฮีชอลเดบิวต์ในฐานะนักร้องของค่ายเอสเอ็มกับโปรเจคซุปเปอร์จูเนียร์ ยอมรับว่าตอนนั้น...มองแค่ฮีคนเดียวมาตลอดจนถึงวันนี้

มีหลายคนเคยถามปอนว่าทำไม...ถึงไม่ชอบอีก 11 คนที่เหลือล่ะ? หล่อกว่า นิสัยก็ดีกว่า ปอนด์ก็ได้แต่ยิ้มๆหัวเราะ เพราะว่า...ในสายตามีแค่ฮีชอลมาตลอดล่ะมั้งเลยทำให้ลืมสนใจคนอื่นๆในวง

คิมฮีชอลเป็นผู้ชายที่ปอนด์บอกได้ว่าเหมือนกับตัวเอง....คือฮีจะเป็นคนที่ทำตัวเข้มแข็งตลอดเวลา หลายต่อหลายครั้งที่ปอนด์เห็นว่าดวงตากลมๆสดใสนั้นไม่ได้ร่าเริงไปกับท่าทางเลยสักนิดมันทำให้ปอนด์ล่ะสายตาไปไม่ได้ ทั้งห่วงทั้งกังวลทั้งรู้สึกไม่ดีตาม อาจเพราะตัวเองก็เป็นแบบนั้นเลยรู้ว่าฮีคงมีอะไรอยู่ในใจ...ก็เลยยิ่งห่วงมากกว่าเดิม เพราะฮีเป็นเสมือนขอนไม้ของปอนล่ะมั้ง? ทุกครั้งที่ปอนรู้สึกอึดอัด เหนื่อย ท้อแท้ ปอนด์จะนึกถึงฮี...แล้วฮีก็จะทำให้ปอนด์มีรอยยิ้มเสมอ 

ปอนด์เคยเห็นกลีบดอกไม้อีกหลายคนที่เป็นแบบนี้เช่นกัน “คิมฮีชอลคือที่พึ่งของเรา” หลายคนจะบอกแบบนี้

ทุกครั้งที่ฮีทำตัวบ้าๆบอๆ จนดูเหมือนผู้ชายงี่เง่าทำตัวแปลกๆ แต่ปอนด์ว่า...ทุกอย่างที่ฮีทำรู้สึกได้เลยว่าฮีไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง คิมฮีชอลไม่ใช่คนที่ร่าเริงขนาดนั้นเวลาที่อยู่คนเดียว แต่ทุกครั้งที่ออกหน้ากล้องฮีมักจะสร้างรอยยิ้มเสมอ ราวกับจะทำเพื่อให้แฟนคลับของเขามีความสุขสนุกตาม จนมันเป็นภาพลักษณ์ของฮี...ว่าฮีรั่ว แรง แต่มันก็แฝงไปด้วยความน่ารักในแบบฉบับของฮีชอลตลอดเวลา

แฟนคลับฮีชอลเป็นคนพิเศษ ปอนด์ก็ว่าจริง....เพราะว่ากลีบดอกไม้ส่วนมากพอได้เห็นได้รู้จัก...ก็ไม่อาจที่จะตัดขาดกับคนคนนี้ได้ง่ายๆ จะอยู่เคียงข้างอย่างเหนียวแน่ จนเรียกได้ว่าแทบจะไม่สนใจใครอื่นอีกนอกจากคิมฮีเป็นที่หนึ่ง เหมือนปอนด์ตอนนี้ XD

ในความรู้สึกของปอนด์ฮีเป็นคนที่อบอุ่น เป็นสุภาพบุรุษมากๆเลยด้วยซ้ำ คิมฮีชอลปกป้องกลีบดอกไม้ตลอดเวลา...ปกป้องด้วยหัวใจของตัวเอง หลายต่อหลายครั้งที่ฮีชอลออกมาปกป้องทุกครั้งก็รู้สึกว่าฮีไม่ได้ห่างเราไปไกลสักเท่าไหร่เลย เค้าอยู่ข้างๆเราตลอดเวลาเลยต่างหาก เพราะฮีชอลไม่ได้ไม่เคยคิดถึงกลีบดอกไม้ ^^

มีบางครั้งที่แอบโกรธคิมฮีบ้าง...แต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ ฮ่าๆ
ไม่ว่าจะปอนด์หรือพี่คนอื่นๆ สุดท้ายก็ได้แต่ทำเป็นโกรธได้ไม่เกินหนึ่งวัน...แล้วก็กลับมาแก้ตัวให้อีก ทั้งที่ตอนแรกก็ทั้งดกรธทั้งเสียใจ แต่ก็ทนไม่ได้กลับมายอมแพ้ตลอดเวลา จนได้แต่มานั่งขำกันเองว่า “ชีวิตนี้คงโกรธฮีชอลได้ไม่เกินหนึ่งวันนี่แหละ”

หลายครั้งที่เคยรู้สึกเสียใจกับข่าวที่ได้ยินเมื่อซุปเปอร์จูเนียร์จะมาไทย ปอนด์ก็ได้แต่นั่งมองข่าวกับเพื่อนที่ชวนกันจะไปตาม ส่วนตัวเองก็คงต้องนั่งอยู่บ้านคอยตามข่าวของฮีชอลคนเดียว บ้างครั้งก็รู้สึกน้อยใจที่ฮีไม่สามารถมาไทยได้บ่อยๆ แต่พอนั่งคิดไป...ปอนด์ก็แอบดีใจที่ฮีไม่ต้องมา กลัวว่าฮีจะต้องเจ็บต้องทนกับอาการปวดของขา อากาศที่ฮีชอลก็ไม่ได้ชอบนักเท่าไหร่ ทุกครั้งที่มา...ฮีก็มักจะไม่สบายตลอด ปอนด์ว่ามันก็โอเคถ้าเพื่อฮีชอล กลีบดอกไม้ก็คงไม่อยากจะให้ฮีต้องมาทรมานกับเรื่องแบบนี้

จริงๆปอนด์ก็มีอะไรอยากจะพูดถึงคิมฮีอีกเยอะ...แต่ว่ามันเรียบเรียงไม่ค่อยจะได้ในตอนนี้
ไม่ว่ายังไงความรู้สึกดีๆที่มีต่อดอกไม้ที่บอบบางแต่เข้มแข็งก็จะไม่เปลี่ยนแปลงและจะอยู่เคียงข้างตลอดไป...

ขอบคุณคิมฮีชอลที่ทำให้รู้จักคำว่ารัก...รักแท้ที่บริสุทธิ์
เพราะรู้ดีว่าทุกอย่างที่ทำ ทุกอย่างที่เอ่ยอาจจะไม่มีวันไปถึงหูของของนายได้แต่ก็ขอบคุณที่ทำให้เรียนรู้ความรักได้ขนาดนี้ 3 ปีที่ผ่านมาปอนด์ใช้ชีวิตด้วยความสุขตั้งแต่เจอกับคิมฮีชอล ทุกครั้งที่ปอนด์ล้ม...ปอนด์เชื่อว่าอย่างน้อยก็มีคนคนนึงอยากให้ปอนด์ลุกขึ้นและมีเสียงหัวเราะเคียงข้างไปกับเขา เป็นกลีบดอกไม้ที่แม้จะร่วงโรยก็ก็ไม่ได้สลายไปไหน...

ทั้งรอยยิ้ม ความรัก ความห่วงใยที่ฮีชอลส่งผ่านทางคำพูดจากไซเวิลด์หรือจากปากของตัวเอง ขอบคุณจริงๆ....

กลีบดอกไม้กลีบนี้คงไม่สามารถที่จะรักใครได้อีก....
นอกจากจะเป็นกลีบดอกไม้ที่รักคิมฮีชอลคนเดียวตลอดไป ^^

ไม่ว่าอะไรจะเกิด..ปอนด์ก็จะยืนเคียงข้างฮีชอลไปจนวัยสุดท้าย ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง...คิมฮีชอล...ผู้ชายที่กุมหัวใจกลีบดอกไม้ทุกคน 

ขอบคุณค่ะ...พี่ชาย

ปล.กลีบดอกไม้ทุกคน...อยู่เคียงข้างฮีชอลด้วยกันตลอดไปนะ ^^

The miracle of our meeting was like a dream We love each other, we fight, We get over whatever stands in our way And if I should be reborn I’d like to meet you again. The expression on your face, when you cry, laugh or get angry, Do you think I’ll be able to protect it forever? The miracle that happened there long-ago will again give birth to a new epicenter. Thank you for our fateful meeting, thank you for returning the smile to my face. I embrace my overflowing feelings, as the journey continues. I want to live my life with all my might And become that Petals.

I think that meeting you must have been my destiny.

สุดท้าย....

สามปีแล้วขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จะอยู่เคียงข้างตลอดไปเรื่อยๆ ^^ “ขอบคุณซุปเปอร์จูเนียร์ที่ทำให้ได้รู้จักคิมฮีชอล” ขอบคุณซุปเปอร์จูเนียร์ที่ทำให้ได้เจอความทรงจำมากมาย

ขอบคุณจริงๆ...พี่ชายทั้ง 13 คน ^^