A reason for soulmate A deeper meaning

ชั้น....เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะ

 

ที่ผ่ามาอาจจะดูเหมือนล้อเล่น....อาจจะทำให้เชื่อใจไม่ได้

 

แต่ตอนนี้... "รัก.." เชื่อบ้างมั้ย?

 

 

เรารักไปแล้ว

 

..อย่าทำร้ายเรามากกว่านี้ได้รึเปล่า...

 

 

....

 

081020

 

บ้างครั้ง..ก็ไม่อาจเอ่ยปากบอกอะไรกับใคร? เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องที่พูดออกไปได้
รู้ดีว่ามันเจ็บปวด..ทำให้เราอ่อนแอ แต่ชั้นก็ทิ้งมันไปจากใจไม่ได้..

เคยบอกแล้วว่าสักวัน.."บ้างอย่างที่คิดว่าตลอดไปจะเปลี่ยนแปลง".. แต่พอมันมาถึงชั้นกลับไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงนั้นได้อย่างที่ตั้งใจ หลบซ่อนตัวเองจากความจริงเท่าที่ทำได้..

ฮ่าๆ น่าขำ..ทั้งที่เคยปลอบโยนคนอื่น เข้าใจคนอื่น แต่ตอนนี้ชั้นกลับต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้
สมองเข้าใจ...แต่หัวใจมิอาจทำตาม คงพูดได้แค่นี้
อะไรที่เปลี่ยนไป...ชั้นรู้ดีว่ามันต้องมาถึงสักวัน แต่หัวใจกลับยอมรับไม่ลง

"เพราะรักมากเกินไป"

เคยพูดว่าเหนื่อย...เคยมีเรื่องมากมาย...แต่ก็เคยยืนยัดสู้มาตลอด
แต่ตอนนี้..ความเข้มแข็งเลือนหาย หายไปจากใจจนเหลือแค่ความกลัวและความเหงา
ชั้น..ทำอะไรผิดไป? หรือเธอ..ที่เปลี่ยนไป กาลเวลาที่ทำให้เราเป็นแบบนี้?
ไม่ว่าจะทางไหน...ชั้นก็เปลี่ยนมันไม่ได้อีกแล้ว

"สักวัน..จะยืนหยัดด้วยขาของตัวเอง" ชั้น...จะทำให้ได้ ^^

 

 

081031

 

วันฮาโลวีน

 

เหนื่อยบ้าง....ท้อแท้บ้าง

เพราะอะไรนะเหรอ? เพราะทุกอย่างเปลี่ยนไปต่างหาก
จากวันนึงสิ่งที่เคยเอ่ยคำที่เคยบอก...ทำให้มีความสุข แต่วันนึงคำที่ว่านั้น...กลับทำให้ร้องไห้
แล้วอะไรมันจะทำให้มีความสุขได้ตลอดไปล่ะ?

ทุกคนที่เคยเดินจับมือด้วยกันมา...
อาจจะไม่ได้สนิทกันมากแต่ก็เคยมีความสุขและรอยยิ้มร่วมกัน
แต่วันนี้..ทุกคนหยุดเดิน
แล้วฉัน...จะเดินต่อไปยังไง?

อดีตที่มีค่าขอทุกคน...จะทำยังไงถ้ากลัวว่ามันจะหายไป

 

 

081223

 

บางทีอะไรๆที่ทำอยู่ทุกวันก็ไมได้ทำให้พูดได้เต็มปากว่าจะไม่หวนกลับไปหาอดีตหรอกนะ

 

กี่ปีแล้วที่มายืนอยู่ในจุดๆนี้ ทุกคนรอบข้างล้วนแต่มีความจริงใจให้กันเสมอ แต่ว่าเราเองต่างหากที่ผิด...เราเองต่างหากที่เลือกเดินออกจากความจริงที่เป็นหัวใจของตัวเอง

 

เฝ้าบอกตัวเองมาตลอด...ว่าที่เลือกอยู่ตอนนี้ คือปัจจุบัน

 

แต่ทว่าทุกวันก็ยังไม่อาจลืมอดีตลงได้

 

จิตวิญญาณ...มีคนเคยบอกว่าเรามีปัจจุบันเป็นจิตวิญญาณ ซึ่งตอนนั้นก็เคยคิดเห็นดีเห็นงามด้วย เห็นเป็นเรื่องธรรมชาติที่คนคนนึงย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

 

แต่ตอนนี้ ‘เราขอโทษ’ ขอโทษพี่ๆขอโทษเพื่อนๆ ขอโทษน้องๆที่เราหันหลังให้มาได้พักใหญ่ ถึงปัจจุบันในตอนนี้คือตัวเองแต่จิตวิญญาณของเรากลับเป็นอดีตตลอดเวลา เราอาจจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าที่ก้าวเดินออกมาคือเรื่องผิด..

 

เพราะมันก็ไม่ได้ผิดเสมอไป เรายอมรับว่าตอนนี้ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของตัวเรา ยอมรับมันเข้ามาในชีวิตไม่ต่างจากที่เราเคยเป็นในอดีต...ยึดมั่น ชื่นชอบ และหลงรัก แต่ทว่าตอนนี้ เรารู้ตัวแล้ว...อดีตคือจิตวิญญาณของเรา แต่ปัจจุบันคือตัวตนของเรา

 

ถ้าพูดแบบนี้...จะยังเข้าใจเราผิดอีกมั้ย?

 

เราไม่เคยคิดจะลืมสิ่งที่เคยทำ เรา’รัก’ ความเป็นอดีตของเราไม่ต่างจากทุกคน แต่เราไม่อาจจะที่จะยืนอยู่กับอดีตได้ตลอด เพราะมีบ้างที่บ้างครั้งอดีตก็ไม่ใช่ตัวตนของเรา แต่สาบานได้...ว่าเราไม่มีวันทิ้งจิตวิญญาณของตัวเอง

 

เราอาจจะเปลี่ยนไป..เหมือนที่หลายๆคนเปลี่ยนแปลงไปพร้อมๆกัน เดินออกมาจากอดีตพร้อมๆกัน แต่เรา...ไม่เคยคิดจะทิ้งอดีตให้เป็นเพียงอดีต ทุกวันนี้เราก็ยัง...ชื่นชอบความเป็นอดีตเสมอ และจะตลอดไป

 

 

090224

 

ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี..ว่าทำไมยังยืนยันคำเดิม

ถึงใครจะบอกให้เชื่อ อื้อ..สมองรับแล้วว่า "อื้อ" แต่ใจก็ไม่เชื่อในตัวเธออยู่ดี
เหมือนคนบ้า...

ไม่เข้าใจ...

 

ถ้าบอกว่า "เรื่องของเธอ" แล้วหัวใจชั้นจะรู้สึกยังไงกันนะ?

 

เป็นแค่ปีศาจไร้ศักดิ์ศรี...ไม่ได้เป็นตัวแทนใคร แล้วก็ไม่ได้เป็นสิ่งของของใคร "ตัวตลก" ในสายตาของทุกคนล่ะมั้ง? จบแล้วล่ะ...จบจริงๆ

 

หยุดหัวใจไว้แค่นี้...ไม่ต้องการอีกแล้ว

 

 

เลือกทางของเธอไปเถอะ  ชั้นไม่เดินต่อไปอีกแล้ว...